Use Heimathus

(von Käthe Mersch)


2005 geft rundüm ein Gespräch int Dörp: "Weißt du all, häs dat Näiste all hört?"
Et göng von Hus to Hus, van Mund to Mund, ruck - zuck wört in ganz Borken rund.

Dat Thema wör: "Dorfgemeinschaftshaus". Et gef Kritik, et gef Applaus.
Dät Negative stönd an erster Stelle: "Wat söll so´n Quatsch - sücke blöden Infälle!"
Sommerfest is doch op Beckmanns or Vielers Hof un Versammlungen holl wie bi Lammers of.
Annere Feten häb wie in Nus, wortau brukt wie ein Heimathus?

Dann dat krijölen mit de Musik inne Nacht, kriegs kin Oge aneinanner, büs de haile Nacht wach.
Nich to vergäeten denn Späelplatz för de Kinner, denkt dor denn kiener an, et wat doch alle Dage schlimmer!
Un nich tolest de Finanzen, well söllt unnerholen un betalen, wie häbt doch alle sümmes mit denn Euro to kramen.

Doch 2006 köm ne Einladung: "Information und Diskussion för jedermann"
Alle Themen wörden dördiskutiert un wat denkste, fort hä Borken ein Vorstand tosammen.
De Stimmung schlög üm, un nu wöß jeder worüm.
Ower 70 unnerschreben sofort un geben ehre Stimme: "Mitglied im Heimatverein"
Intüsken bünt all 80 Mitglieder, dat is doch hail fein.

De Vorstand löp no de Ämter un Behörden, denn et sölde damit düt Joahr noch war werden.
Un stellt jau vör, et durde nich lange stönd de Platz vull Trecker - Raupen - Bagger un Krane.
Täglich stönden dornoh de handwerker op de Matte.
Un erfreulich an de ganze Sache, de Ehrenamtlichen pöcken mit Begeisterungan,
dortau kann man wall seggen, stoht de Borker ehren Mann.

Väele Rentner stönden all morgens uppen Bau, noh Fierobend kömen de Beruftätigen de tau.
Se hauden ran, wie Blücher an de Buletten,
nur so könnt wat wern - un de Verein könn so machen Euro retten.
Doch nich to vergäeten use Fraulü ut Dörp se versorgten de Kerls, so wie et sük gehört.
Se planten - schrubbten - putzten, möken den lesten Schliff,
rucki - zucki göngt dorbi, ha´n alles drock in Griff.
Hiertau woll ik ganz kott noch erwähnen, ohne de Fraulü wörn de Kerls doch all lange uppschmäten.

Nu is use Heimathus fertig, schmuck un adrett midden in Borken - up den richtigen Fleck.
Einladend to de Besichtigung för jedermann Of veranstaltungen or Feten, alles man dor nu maken kann.
Somit allen Borkeners ein Dank un vergelts Gott
un wie hopt, dat de Gemeinschaft immer so tosamen holt.
Dorum bitt wie ok den Herrgott um sinen Segen, denn an Gottes Segen is doch alles gelegen.



Borken, 26.August 2006                         Käthe Mersch